Mavros Ilios

Ανάμεσα σε Γη κι ουρανό ζούμε σε αγέλες
Φίλοι, γνωστοί, αδέρφια, πατέρες, μητέρες
Μας 'βάλαν στο τρυπάκι να βαφτίσουμε τις μέρες
Όσο αγαπάμε τα Σάββατα, μισούμε τις Δευτέρες
Έχεις να κάνεις με rapάδες, όχι αστέρες
Ένας φίλος είχε πει μοιάζουμε ναυαγοί σε ξερές
Τις γυναίκες που σου ρουφάνε ενέργειες λέω βδέλλες (eh)
Και τους άντρες που τον λόγο δεν τιμάνε λεκέδες (πούστη)
300 καρκίνοι στην Βουλή και ένας στην ταράτσα μου
Ζητιανεύοντας ανθρωπιά είπα "Γαμώ την ράτσα μου"
Δεν μ' έπεισαν πότε τους, ανάθεμα τα ράσα
Που θα με διαβάζουνε απόγευμα πάνω από την κάσα μου
Αυτός είναι ο άνθρωπος κι αυτή η εξέλιξή του
Τουμπεκί στο τετ-α-τετ, σ' αγαπάει απ' το PC του, βλέπεις (βλέπεις)
"Έλα μαζί μου" σου' πα, μα πήγες μαζί του
Κι αναρωτιέμαι πως, αφού πουλάει την ψυχή του
Ξέρω ποιος είμαι, που μεγάλωσα, τι γράφω στο χαρτί
Στα σπίτια των παππούδων μας μυρίζει ανατολή (ναι, ακόμα)
Δεν ξέρω τι ζητάς απ' τη ζωή, μα εγώ δυο πράγματα
Υγεία και να γράφω καμιά ρίμα στα γεράματα

Κι αν παλεύω τον δαίμονα
Πάντα στο τέλος μού μένει πνίξιμο στο λαιμό
Ιδρωμένα τα χέρια, φοβάμαι μη γίνουμε ξένοι
Πως θα βγούμε από 'δω
Κι αν παλεύω τον δαίμονα
Πάντα στο τέλος μού μένει πνίξιμο στο λαιμό
Για τα δύσκολα βράδια κρατάω μουσική, γαμημένοι
Για να βγούμε από 'δω

Φυσώ καπνό στο ημιυπόγειο, ντουβάρια γεμάτα υγρασία
Μια εικόνα με τα θεία ξεχασμένη στην γωνία
"Πως έχασα την πίστη μου" σκέφτομαι στην ουσία
Κι αμέσως αρχίζω την λιτανεία
Δαίμονες και άγγελοι χορεύουνε στο κεφάλι μου
Γιατί να γίνεις σαν τη πάρτη τους, πες μου τσακάλι μου (πες μου)
Έχουμ' αποθέματα ακόμα στην καρδιά μας
Και κάποια τσούλα να πλανεύει τα αισθήματά μας
Της κοινωνίας εργάτες, κάποιοι δεν κάνουνε για γράμματα (σου είπα)
Γάμα τα, τους 'φάγαν οι γνώσεις και τα σπουδάματα
Γάμα τα, σε είδα να ιδρώνεις για μεροκάματα
Και το παιδί σου να ζητιανεύει γι' ακριβά πράματα
Έλα, μπες μες στο αμάξι, φόρτως' τη σέλα
Βρώμικο φαΐ σα μια πρόχειρη σαλμονέλα (έλα)
Έλα, πήγαινε σπίτι με την κοπέλα
Πες της πως την αγαπάς, πως γαμάς, πούλα τρέλα

Κι αν παλεύω τον δαίμονα
Πάντα στο τέλος μού μένει πνίξιμο στο λαιμό
Ιδρωμένα τα χέρια, φοβάμαι μη γίνουμε ξένοι
Πως θα βγούμε από 'δω
Κι αν παλεύω τον δαίμονα
Πάντα στο τέλος μού μένει πνίξιμο στο λαιμό
Για τα δύσκολα βράδια κρατάω μουσική, γαμημένοι
Για να βγούμε από 'δω

Έλα
Oh shit, έλα
Oh shit